Twijfel ups en downs

Het is alweer een jaar geleden sinds de laatste dag van de winkel. Kan het me nog als de dag van gister herinneren. Wat gaat de tijd on-ge-lo-fe-loos snel. En wat heb ik ongeloveloos weinig gepost. Ik weet het. Al had ik plannen zat hoor. Ik heb alles behalve stil gezeten. Al was even stilzitten, even niets doen, juist één van m’n voornemens. Maar ik had het afgelopen jaar veel twijfel ups en downs. 

Nagedacht. Heel veel nagedacht. Over wat ik de afgelopen jaren heb gedaan. Wat me is overkomen, wat het me gekost- en wat het me opgeleverd heeft. En natuurlijk wat ik nu ga doen. Het gekke is, telkens als ik dacht dat ik eruit was, dat ik het wist, dan twijfelde ik weer aan alles. En m’n energie niveau twijfelde mee.

Niet niks gedaan

Wat heb ik dan wel gedaan..? Nou… ik ben verhuist. Ik heb Amsterdam even gelaten voor wat het is. Verhuizen is trouwens niet één van mijn meest favoriete dingen. Maar dat moest nou eenmaal. Ik heb twee verschillende opleidingen gevolgd. Tegelijkertijd. Dat kwam helaas zo uit. Maar ik heb voor beiden m’n examen en diploma gehaald. Dat deed overigens meer met me dan ik had verwacht. Dat wat tof.

Ik heb veel nieuwe mensen leren kennen. En een aantal keer op m’n bek gegaan. Dat zal ik waarschijnlijk nooit afleren. Ik draai als DJ in een club. Da’s echt leuk. Ik ben bezig met muziek produceren. Da’s ook zo superleuk. En tegelijk ook een enorm leerproces. Stel je maar eens voor hoe een perfectionistisch beginnend producer een track maakt. Da’s vrijwel mission impossible. Maar wel superleuk!

Niet durven posten

Ik heb geschreven. Heel veel geschreven. Alleen zo kritisch als ik ben, durfde ik niets te posten. Ik heb een nieuwe website gebouwd. Een nieuw concept. Eentje die de pastry-website moet opvolgen. Maar wederom zo kritisch (lees: twijfel) als ik ben, durf ik hem nog niet online te zetten. Misschien moet ik een keer een cursus volgen hoe je van twijfelen af kunt komen. Iemand suggesties?

Hoe nep de online wereld is

Weet je met welke gedachten ik speel en waar ik aan twijfel? Het lijkt me heerlijk om actief online te zijn. Zoals blogs en video’s posten. Over alles wat ik in m’n leven geleerd heb. Zoals over pastry, -recepten, nieuwe bereidingsmethoden, reclame, design, DJ’en, music producen en over de maduche. Maar wat me tegenhoudt, is hoe nep de online wereld is.

Ik bedoel, als je iets wil betekenen in de online wereld, er je beroep van maken, dan moet je minstens meerdere tientallen duizenden volgers hebben. Het probleem is dat vrijwel iedere succesvolle blogger en vlogger haar volgers op een oneerlijke manier heeft verkregen. Dat heeft niks met succes te maken, maar met geld en trucjes. Want zonder geld en deze trucjes kom je er tegenwoordig niet. Volgers volgen allang al niet meer spontaan. Nee. Volgers koop je. Of volgers houd je voor de gek.

Instagram

Ik krijg regelmatig nieuwe volgers op mijn Instagram. Terwijl ik er vrijwel niets op doe. Het zijn volgers die kant noch wal raken met mijn creativiteit of pastry. Zij hebben ook maar één doel. Ze willen onder jouw aandacht komen. Dat jij hun gaat volgen. Het interesseert ze niet, dat jullie interesses gaan raakvlakken hebben. Net als een slager die een veganist gaat volgen. Of een wapenhandelaar een pacifist.

Zodra je hun volgt, dan on-volgen (unfollow) ze jou. Snap je het nog? Maar dat doen ze niet eens zelf. Nee joh. Daar heb je bedrijven voor. Slimme IT-gasten. Dat heeft niets met interesses, bloggen of vloggen te maken. Het gaat alleen maar om de grote getallen. Zonder die getallen ben je niks. Het is zo krom als het maar kan.

Reviews en ratings

En dan reviews en ratings. Echt. De wereld hecht tegenwoordig meer waarde aan reviews en ratings dan aan ambacht. Ik kan nergens meer iets kopen, in de winkel of online, zonder achteraf gespamd te worden om hun service of product te reviewen en te raten. Ze proberen je zelfs om te kopen met korting bij je volgende bestelling of een gratis product.

Ironie is dat toen ik de winkel nog had, bijna al mijn klanten mij een mail stuurden als ze blij waren met de service en de macarons. En als ze een klacht hadden, dan posten ze dat online met een rating van 1 ster. Tuurlijk.

Ik kreeg ook regelmatig verzoeken van mensen (ook wel influencers genoemd) die wilden een review schrijven als ik ze gratis macarons opstuurde. Hoezo eerlijke, vrije blog journalistiek (dat was ook altijd mijn antwoord). Het lijkt wel of de wereld gek geworden is. Wanneer breekt de tijd aan dat ze reviewers en influencers een keer gaan reviewen?

Dilemma

Snap je mijn dilemma? Moet ik me nu verlagen tot de trucjes. Volgers kopen. Influencers omkopen. En zogenaamd succesvol zijn. Of moet ik er niet eens aan beginnen. Omdat als ik hun spelletje niet meespeel, het toch geen kans van slagen heeft. Het lijkt me heerlijk om lekker creatief te bloggen en vloggen. Maar ik ben allergies voor nep. Love, Poptasi 8]x

PS Oja, zou je alsjeblieft een review én rating willen geven over mijn artikel..? Delen mag ook. Ah toe. Dan krijg je van mij niet alleen als eerste maar ook een nog korting op het volgende artikel. #lol

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.